Trwanie w relacji intymnej z drugim człowiekiem jest prawdopodobnie jednym z najtrudniejszych oraz najbardziej złożonych aspektów ludzkiego życia. Porównując modele dawnych i współczesnych związków, można zaobserwować pewną zmianę. Dawniej uznawano, że siłą związku dwóch osób jest „jedność i nierozerwalność”. Obecnie ustępuje on modelowi, w którym głównymi przymiotami są relacje pomiędzy partnerami i ich odrębność.

ZWIĄZKI DAWNIEJ I DZIŚ

Świat się zmienia, a wraz z nim modele związków. Do czynników, które mogły wpływać na to, że związki starszych pokoleń były silniejsze niż współczesne, warto zaliczyć:

• większą zależność finansową (głównie kobiet od mężczyzn),
• mentalne nastawienie na trwanie w związku,
• przekonanie, że w związku czy małżeństwie trzeba się dopasować do danej sytuacji, partnera,
• trwanie w małżeństwie i posiadanie potomstwa było jednym z najważniejszych elementów definicji rodziny,
• rodzina była postrzegana jako wartość autoteliczna, zajmująca najwyższą pozycję w hierarchii wartości życiowych,
• obawy przed społecznym napiętnowaniem z powodu rozwodu, bezdzietności czy samotnego rodzicielstwa.

Dziś kobiety nie dążą do jak najszybszego zamążpójścia i posiadania dzieci, chcą się kształcić i osiągać sukcesy w pracy. Jak wynika z 47. edycji raportu „Monitor Rynku Pracy”, kobiety są nie tylko lepiej wykształcone i wykwalifikowane niż mężczyźni, ale także bardziej zależy im na rozwoju zawodowym. Przedstawicielki płci pięknej pragną być niezależne finansowo od partnerów i posiadać zdolność do życia na danym poziomie w wersji single.

Według prof. Tomasza Szlendaka, socjologa i autora książki „Socjologia rodziny”, ewolucja współczesnych relacji społecznych idzie w poprzek wobec wypełniania standardowych ról społecznych. Obecnie w związkach kobiety nie szukają już nagrody za ugotowanie smacznego obiadu i posprzątanie mieszkania, tylko możliwości bycia sobą, komunikacji, dobrowolnego zaangażowania emocjonalnego i samorealizacji.

WYSZŁAM ZA MĄŻ, ZARAZ WRACAM

Jeszcze 20 czy 30 lat temu rozwód był oznaką porażki i wielkiej przegranej. W wielu rodzinach czy społecznościach (zwłaszcza w bardzo małych miejscowościach) był tematem tabu. Obecnie trudno jest znaleźć osobę, która nie ma wśród znajomych czy w rodzinie rozwódki lub rozwodnika. Zgodnie z wyliczeniami ekspertów nawet jedna trzecia małżeństw w Polsce kończy się rozwodem. Warto podkreślić, że obecnie wielu małżonków przechodzących kryzysy odkłada wnoszenie pozwów ze względu na kwestie ekonomiczne związane m.in. ze wspólnym spłacaniem kredytów i rosnącymi ratami hipotek.

Najczęstszym powodem, który decyduje o rozwiązaniu małżeństw, jest tzw. niezgodność charakterów. Zdaniem psychologów, przyczyny rozpadu wielu relacji są związane z kłopotami w komunikacji i braku umiejętność zdefiniowania przestrzeni osobistej w związku. Ludzie często unikają poważnych rozmów z partnerem przed podejmowaniem decyzji mających wpływ na życie obu stron – są przekonani, że druga osoba myśli tak samo, a jeśli nawet nie, to na pewno dostosuje się do wizji partnera.

TRUDNA SZTUKA ROZMOWY

Do zbudowania silnego związku partnerskiego potrzebne są solidne podstawy, na które się składają przede wszystkim miłość, zrozumienie i czas. Obecnie żyjemy szybko, mamy wiele zobowiązań i zadań do wykonania, co często odbija się na naszych związkach. Jeżeli para zaczyna zaniedbywać wspólny czas i komunikację, systematycznie oddala się od siebie. Poprzez rozmowę okazujemy nasze emocje, charakter, pokazujemy drugiej osobie, że nam na niej zależy i ciekawi nas to, co ma do powiedzenia. Kiedy dialogu brakuje, możemy czuć się samotni, niepotrzebni, niezauważani i nieszczęśliwi. Możemy mieć także poczucie, że partner staje się dla nas obcą osobą. Prowadzi to do niespełnionych relacji, a w ostateczności do rozstania.

Warto wiedzieć, jak rozmawiać. Wiele osób nie potrafi porozumieć się z drugą stroną bez rzucania oskarżeń, wyolbrzymiania niektórych sytuacji, wyliczania błędów partnera i tworzenia komunikatów z użyciem słów „Ty zawsze” czy „Ty nigdy”. Brak umiejętności komunikowania się rani i zamiast zbliżać – oddala. Krytyka jest pierwszym krokiem do poważniejszych problemów w związku. Rozmawiając z partnerem, należy wyrażać swoje uczucia w spokojny, pełen szacunku i szczerości sposób. Warto wsłuchać się w potrzeby partnera, poznać jego zdanie, lęki i oczekiwania.

ZWIĄZEK NIE MOŻE ZABIJAĆ TOŻSAMOŚCI

W związku istotne jest nie tylko dopasowanie partnerów do siebie nawzajem, ale także szanowanie wzajemnych potrzeb – bo żadna ze stron nie powinna grać kogoś, kim nie jest, tylko po to, aby zaspokoić oczekiwania drugiej osoby. Konieczność dostosowywania się do czyichś reguł gry prędzej czy później sprawi, że jeden z partnerów będzie miał poczucie tracenia samego siebie i duszenia się w związku. Kluczowe jest wówczas zatrzymanie się, znalezienie chwili dla siebie i przypomnienie sobie, że bycie w parze nie oznacza jedności. Ważne, żeby pamiętać, że potrzeba przestrzeni nie oznacza oddalenia emocjonalnego od drugiej osoby i nie musi wymagać wyboru „albo ja, albo związek”. W zdrowej relacji intymnej partnerzy powinni czerpać przyjemność i radość z czasu spędzonego we dwoje i jednocześnie być świadomi wagi samotności.

NIEZALEŻNOŚĆ I WSPÓŁZALEŻNOŚĆ

Niezbędnym elementem dobrze funkcjonującej relacji w parze jest przestrzeń dla samego siebie. Obecnie ludzie nie chcą żyć zgodnie z narzucanymi regułami dla dobra związku i rezygnować ze swojej odrębności na rzecz myślenia o sobie i partnerze jako jedności. Miłość nie oznacza, że partnerzy muszą spędzać ze sobą każdą wolną minutę i być dla siebie całym światem. Trzeba mieć świadomość, że każdy z nas jest indywidualną jednostką i ma inne potrzeby związane z przestrzenią dla samego siebie.

Przykładowo, introwertycy lubią spędzać czas w samotności i nie potrzebują innych osób, by się dobrze bawić. Natomiast ekstrawertycy z natury nie chowają się przed towarzystwem, uwielbiają być w centrum uwagi, są głośni, rozmowni i rozrywkowi. Fakt, że introwertyk potrzebuje większego dystansu społecznego, aby naładować baterie, nie oznacza, że nie będzie oddanym i kochającym partnerem czy świetnym rodzicem. Może także tworzyć udaną relację intymną z ekstrawertykiem.

CZAS DLA NAS

Choć we współczesnych związkach ceni się odrębność, równie ważna jest sfera „my”. Bez niej nie ma prawdziwej relacji. Ważne, aby podczas wspólnie spędzanego czasu spotykały się osoby, które mają chwile dla samych siebie i wnoszą w sferę „my” przede wszystkim spokój, pozytywne emocje i dobrą energię. Związek dwojga ludzi jest niezwykle delikatny i wymaga odpowiednej opieki z obu stron. Wspólne wyjścia ze znajomymi, randki we dwoje czy drobne, miłosne gesty (np. przytulenie na dzień dobry czy pocałunek na dobranoc) nie powinny być odskoczniami od rutyny, ale integralną częścią związku.